De derde wet van Raketman

Het interessante aan een deur is niet wat er voor of achter zit, maar de deur zelf.Raketman, tien maanden oud Ik tokkel een d minor akkoord, ga dan naar a7 minor. En terug. En nog eens. Ik stop even om de reverb en de gain wat aan te draaien, mijn melancholie heeft gruis nodig. Raketman … Meer lezen over De derde wet van Raketman

Gebrek nr 12: de kunst van het vergeten

Wat heeft je blij gemaakt vandaag? Best een indiscrete vraag. Ik open er mijn reeks workshops mee. Capuccino wordt geantwoord, en Catullus, en ik ben weer terug in mijn middelbare school en in Rome en in het caffettaria van het Italiaanse filiaal van een van mijn vorige werkgevers. Ja, Italië kan me blij maken, dat … Meer lezen over Gebrek nr 12: de kunst van het vergeten

De tweede wet van Raketman

Wat je loslaat, valt. Of net niet.Raketman, zeven maanden en half oud Zesentwintig centimeter. Bij benadering, dan toch. Van schouder tot vingertop, de meetlat naast de arm. Het is een grijper, Raketman. Een reiker, met een diepe overtuiging dat groeien een actief werkwoord is, zoals in uitrekken en veel wilskracht, en voortdurend kantelen vanuit het … Meer lezen over De tweede wet van Raketman

De eerste wet van Raketman

Wenen is om te halen, lachen om te houden. Raketman, zes maanden oud Wanneer we 's avonds Vosje in zijn bed leggen ziet Raketman, vers gepamperd en in pyjama, zijn kans schoon om de algemeenheid van zijn eerste wet te testen. Dat wenen en lachen komt soms nog samen in een parelende snik, maar zijn … Meer lezen over De eerste wet van Raketman

Gebrek nr 11: de kunst van het reizen

Daar stonden we. Op het verkeerde uur, de verkeerde plek, de vrouw die de sleutel had van de Romaanse kapel was nergens te bekennen, en stiekem waren we daar blij om. We hadden haar nooit iets kunnen vragen, de reisgids - meer dan duizend pagina's over het zuiden van Toscane - was in het Frans, … Meer lezen over Gebrek nr 11: de kunst van het reizen

Brian Dillon

Vosje zit met één knie op tafel, de tenen van zijn andere been gestrekt tot net niet de stoel waarop hij verondersteld wordt te zitten. Hij buigt voorover, de frons in zijn voorhoofd onzichtbaar voor ons. Het is zijn zesde puzzel deze zondagochtend. Een moeilijke, want 5+ en dat is hij nog niet, toch? Acht … Meer lezen over Brian Dillon

Gebrek nr 10: de kunst van een groots leven

Het regent. Het weerbericht als binnenkomer is ouderwets, ik weet het. Maar excuus, het regent echt hard op deze doordeweekse dag en het schrijven aan mijn roman stelt me voor grote problemen. Zoals. Mijn mannelijk hoofdpersonage krijgt het in zijn hoofd om een tattoo te laten plaatsen. Op een pijnlijke plek bovendien, zo schijnt het, … Meer lezen over Gebrek nr 10: de kunst van een groots leven

Bart Moeyaert

Zo snel dus. Bijna niets was er nodig om van Vosjes vrije monopolistisch ik een gebonden complotterend wij te maken. Al waren we een beetje naïef, in het begin. Vosje, zeiden we, hier is Raketman, je broer. Let een beetje op hem, hij is nog klein en kwetsbaar. En o ja, hij blijft zo'n jaar of … Meer lezen over Bart Moeyaert