Perth


Stolen Property, het liedje van The Triffids dat aan de basis lag van de blogpost ‘David McComb’, is me nog een tijdje blijven achtervolgen. Dat heeft het volgende gedicht opgeleverd.

 

Perth

Schotland, stelt de auto voor.
Ik heb geen zin in discussie.
Mijn knie leunt tegen de luidspreker in de deur,
De bas kruipt in mijn lijf.

Ik open mijn mond, het is niet mijn stem.
Licht en lucht bezetten de ruimte, stof waait binnen,
De wind doet maar wat met mijn tranen,
Wat ik wil doet niet ter zake.

Australië, roep ik, en rijd weer verder.
De blauwe pijl op de kaart is onverstoorbaar.
Ook de tijd heb ik maar ergens gestolen
Waar, van wie, niemand die het nog weet.

 

Advertenties

2 gedachtes over “Perth

  1. Waarom word ik tegenwoordig zo droef als ik je blog lees? Ik zend je de warmte uit het zuiden. Om je te omhelzen . Om je opnieuw kracht te geven. Om je te zeggen dat alles opnieuw beter wordt. Morgen. Als de zon schijnt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s