Een zacht knetterend haardvuur


Het is nog geen zes uur ’s ochtends, en ik sta met Vosje in mijn armen naar buiten te staren. De jongen kijkt gefascineerd naar alles wat oplicht. Het stadsverkeer komt stilaan op gang, de verkeersslang voor het stoplicht is nog kort en iedereen gebruikt zijn richtingaanwijzer zoals het hoort. Een dag vol beloften.

We zouden moeten slapen nu, maar het is al de vierde keer dat hij wakker is. Naar mijn gevoel moest de avond nog beginnen bij de eerste kreet. Zo’n scherpe, waarvan je als ouder meteen heel alert wordt. Dan wat gejammer. Hij lag in zijn bed te woelen – goede oefening om zich eindelijk te leren omdraaien, dacht ik, maar dat had ik beter niet luidop gedaan. Hij heeft pijn! Ik til hem op, hij laat een luide boer, ontspant en ik leg hem terug.

De tweede keer krijgt hij een pijnstiller in zijn kont, de derde is gewoon honger en nu staan we hier. Als naar een zacht knetterend haardvuur. Zo kijken Vosje en ik naar het verkeer buiten. De eerste voetgangers vertonen zich al, in een appartement aan de overkant gaat het licht aan.

Gaan zitten mag ik niet van Vosje. Hij wil rechtop. En hij wil kijken. Ik ben hier eigenlijk te oud voor, jongen, zeg ik, maar hij staart me ongelovig aan. Zal ik je wat voorlezen, vraag ik, maar ik mag me geen stap van het raam verwijderen. Niet erg, fluister ik, de nacht is een speciale plek. Het gedrukte woord vervaagt dan, de letters lossen op, alles mag dan waar zijn, ook dat wat het niet is.

In mijn bed ligt je moeder, zeg ik. Ze is natuurlijk een beetje ongerust, en morgen zullen we ons haasten en je naar een dokter rijden die zal kijken en luisteren en jij zal dan waarschijnlijk alweer lachen, maar je weet maar nooit. Ik fluister het met mijn diepste stem, ik zing het de jongen toe. Maar daarnet, zeg ik, toen ze lachte wanneer ze je de pijnstiller toediende en ik daarnaar keek, en ik vroeg waarom.

Vosjes ogen vallen langzaam toe, hij wil het niet, het is een moeilijke les dat je niet steeds meester bent van jezelf. Laat je maar gaan, zing ik, het is ok om te verdwijnen in de nacht, straks is er weer een ochtend met hard nieuws en twaalf doden en verdwaasde mensen, maar nu, nu zijn we nog hier voor het raam en je moeder in haar bed en daarnet, zeg ik, was ze in een droom op een feest in een tuin, en ze straalde en lachte en zag er prachtig uit, en ik wil terug naar die droom, zei ze.

Hij heeft pijn, zeg ik wanneer we allemaal terug in dat bed liggen, de jongen in haar armen, en ik tegen haar aan, en hoe was het nog met je droom? Shht, zegt ze, hij is nog bezig. Wat een lange droom. Ben je ook aan het flirten? Met iedereen, maar ondersteun mijn lichaam nu maar. Hij zal toch niks ergs hebben? Ik frons een wenkbrauw, maar dat ziet ze niet, en voelen doet ze het ook niet in het donker van het bed.

Twee uur later foeteren fietsers op onvoorzichtige auto’s, die op hun beurt toeteren op de bestelwagen die dingen bestelt en daarom stilstaat waar het niet mag maar hij wel moet, en klingelen er trams en dat haardvuur lijkt op een bosbrand, inclusief een overvliegende helicopter. Vosje weent er stilletjes bij, en slaapt terug in op weg naar de dokter, die een lichte oorontsteking vaststelt.

Wat was dat deze nacht, zeg ik nog, en zij zegt niets bijzonders het was wel vreemd en jij was er ook, en stop je meteen even bij de apotheker? Ben je jaloers, vraagt ze, maar ik weet niet wat ze bedoelt. There is a race of men in the trees. Ze draaien Donald Fagen op de radio. Goh, wat was ik toen nog jong. Tonight you’re still on my mind. An independent station, WJAZ.
With jazz and conversation.

Ik fluit mezelf door de rest van de dag, zo hou ik me wakker.

 

Advertenties

8 gedachtes over “Een zacht knetterend haardvuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s