Drie minuten


De wekker staat drie minuten voor. Het maakt mij niet uit, hij resideert in een andere hoek van de slaapkamer dan ik, en zonder bril kan ik toch niet zien hoe laat het is. De drie minuten hebben ook geen verhaal tegen de dag die begint. Het is onomkeerbaar, net als dat andere leven, van werken en ingehouden geknarsetand, dat vandaag weer begint.

Weg is de tent in het zuiden op plaats zeventien, weg de geur van gras en zweet en vuile lakens. Weg de vakantie die dreef in de tijd, zonder begin en zonder eind. Weg is ook mijn geliefde, en de alledaagse geheimen die we deelden. Haar dag begint vroeger, ze stommelt beneden in de keuken. Ik dommel weer in, en dan knielt ze naast me op het bed, strijkt met haar hand door mijn krullen, en fluistert goedemorgen liefje. We kussen, en dan hoor ik hoe ze haar auto start.

Ik sta op. Een nieuw begin, een nieuw werkjaar. Ik heb geen zin om me te haasten, en ik vraag me af waarom het zo moeilijk is me los te maken van de verwachtingen van anderen. Het zouden natuurlijk ook mijn verwachtingen kunnen zijn, dat hou je niet zo makkelijk uit elkaar.

foto © riaAerts www.riaaerts.com
foto © riaAerts
http://www.riaaerts.com

Letter en Geest, een spookverhaal van Frans Kellendonk, was het het laatste wat ik las, voor de tent, bij het licht van de gaslamp. Alles heeft altijd alles met jezelf te maken. Je wilde niet meer zo belangrijk zijn. Je wilde jezelf verliezen en je leven redden. Je bent gekomen om een mens onder de mensen te worden, in de hoop dat die stolp van ijdelheid aan scherven zou barsten. Het is je niet gelukt. Je denkt dat het je nooit zal lukken.

Zou ik dat kunnen? Die stolp van mijn ijdelheid een harde mep verkopen? Positie en carrière opgeven, weg van het schimmenspel van de macht? Of zou ik dat zachtjes moeten doen, zoals ik in de schemer van de tent alle donshaartjes op het lijf van mijn lief één voor één heb gestreeld, tot ze helemaal vloeibaar werd, en we samen klonken, het glas en de wijn, op het nieuwe leven?

Er kan veel in drie minuten. Ik snijd fruit, maak koffie, neem een besluit. Of nee. Ik neem me voor een besluit te nemen, straks, wanneer ik de prut uit mijn ogen heb gewassen en weer recht voor me uit kan kijken. Eerst moet ik naar het toilet, die darmen zijn zo kwetsbaar. Het kon zo mooi donker zijn, aan die tent, wanneer iedereen zijn gaslampje had uitgedraaid. Er waren sterren. Ik zag ze niet, zonder bril, maar zoals mijn lief ze beschreef waren ze stuk voor stuk uniek, anders. Er was leven op de planeten er rond, vertelde ze. Het hing allemaal van het licht af. Van de warmte. En een beetje van de vorm. Ze kroop dan dicht bij me. Rond mij.

Ik wil dichter bij mezelf leven. Het water van de douche bevestigt mijn ja-knikkend hoofd. Er moet een manier zijn om mezelf toe te laten. De kop die me door het waas van de spiegel aangrijnst, spreekt me tegen. Zou ik niet beter beginnen met anderen toe te laten? Is er niet al veel te veel ik in mijn zinnen?

Ik kleed me aan. Sokken, die voelen vreemd rond mijn voeten. En schoenen. Die geven als vanzelf de richting aan. Alsof er maar één waarheid is die meetelt, en alsof je kan weten welke dat is. Ik ga weer mails beantwoorden straks, een to-do lijst opmaken, en afvinken. Ik ga onderhandelen, mijn ideeën verkopen en als blijkt dat ik die niet heb, dan veins ik ze. Men gaat me aankijken, onderzoekend, om te zien of het wel echt is, of ik hen niet in het gezicht sta uit te lachen. Ik snap niet wat de mensen zo belangwekkend vinden aan de waarheid. De waarheid kun je ook opzoeken op Wikipedia. Maar in een leugen legt iemand zijn hele ziel bloot. Ook dat komt min of meer uit Kellendonk’s Letter en Geest.

De dag zal snel voorbijgaan. Eerste dagen doen dat. Ik zal terugkomen straks, ik zal ging wel mompelen tegen mijn lief en me schikken in de avond, die als vanouds veel te kort zal zijn. Zij zal vrolijk zijn en lachen, en pas ’s nachts, in de tuin, wanneer ik de gaslamp daar aandraai, zal ze zeggen verander mij, lief. Ik wil niet meer zijn wie ik was. Ik zoek leven, lief, maak mij leven.

Advertenties

4 gedachtes over “Drie minuten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s