Nestwarmte


Daar zit je dan op zondagochtend, in je zetel, lichtjes geïmmobiliseerd maar verder fris en monter. Het is tijd om de wereld weer tot je toe te laten. Voorzichtig weliswaar nog, van op een afstandje. En zo ligt op de linkerleuning van je zetel een boek, De paradox van vrijmetselarij, van Jimmy Koppen. En op de rechterleuning ligt er nog één, Gebrandmerkt, van Erik Saelens.

Erik ken ik. De eerste keer dat ik hem zag, fronste ik de wenkbrauwen. Designer casual, Antwerps uiteraard, lang loshangend blond haar, veel praat, Antwerps uiteraard, maar wat vooral opviel – hij liep in een hoek van ongeveer zestig graden. Het gevolg van een slecht verlopen bokstraining, zo bleek.

Erik is als merkenbouwer de man achter de V, de filmpjes, en de kabouters die van NVA dit jaar de politieke marktleider in Vlaanderen hebben gemaakt. Niet zo moeilijk, kan je achteraf zeggen, Bart De Wever volstond. En de concurrentie was wel heel erg klunzig. Politici en campagnemakers maakten de ene fout na de andere, die Erik ze nu met veel leedvermaak voor de voeten werpt.

Want Erik wordt blijkbaar door zijn collega’s en concurrenten niet serieus genomen. Hij is anders, zijn bureau is anders, alles aan hem ademt onafhankelijkheid en eigenzinnigheid uit. Tot de NVA bij hem aanklopt, en hij er behalve een uitdagend project ook zielsverwanten blijkt aan te treffen. Ook zij zeggen anders te zijn. En dat doet deugd, veel deugd.

De finale lotsbestemming  foto Ria Aerts
De finale lotsbestemming        foto ® Ria Aerts

Jimmy Koppen, netjes in pak en das, is bloednerveus wanneer hij zijn boek presenteert aan een zaal vol vrijmetselaars. Zelf is hij er geen. Hij heeft ze geïnterviewd, bekeken en intens besnuffeld, om ze nu zijn conclusies mee te delen. Kan dat? Iets zinnigs zeggen over een geheim genootschap zonder erbij te horen? Ja, zo blijkt. Dat kan heel goed.

Zelf ben ik trots op mijn status van een eeuwige buitenstaander. Ik ben groep genoeg, meen ik dan, en is niet elk genootschap per definitie geheimen duister? Als kind al moet je eerst de initiatierites van je eigen gezin door. Daarna volgen klassen, vriendengroepjes, jeugdbewegingen, hobbyclubs en werkplekken. Het maakt niet uit hoeveel strepen je verzamelt, en of je desnoods de stichter bent van het genootschap, altijd blijft de koude buitenkant je deel. Toegeven dat ook ik verlang naar de warmte van het haardvuur binnen, valt me moeilijk.

Het is de basiskracht van de NVA, die warmte. Wij, dicht bij elkaar, tegen de rest. Het is de emotie waarop elk nationalisme zich ent – ‘wij’ zijn anders, ‘de anderen’ zijn niet zoals wij – en het is de brandstof van de partij zelf. Alle anderen, de politieke partijen, het middenveld, de linksige pers, de economische krachten van dit land, zijn tégen ons. Wij moeten dus verdapperen, allemaal samen tegen de grote, onzichtbare en alomtegenwoordige vijand.

Vrijmetselaars hebben ook zo’n systeem. De warmte komt er van de rituelen en het bevoorrechte gezelschap van gelijkgezinde uitverkorenen. Er deel van uit maken is een geschenk op zich. Je wordt gevraagd (wat mij overigens nooit is overkomen), maar waarom precies is nooit echt duidelijk.

De vereniging, elke vereniging, is een bron van veel passie en energie. We zijn nu eenmaal een kuddedier, allemaal. Mensen strijden hard om een plek, laten zich verkiezen, verwerven invloed, of grijpen simpelweg de macht. Om de vereniging daarna te zien groeien, splitsen of verdampen. Veranderen doet ze zeker. Daarvoor staan ramen en deuren te vaak open, en komt de kou samen met jou binnen. En houd je ze dicht, dan volgt de dood door stilstand.

Het gebeurt met de vrijmetselaars, die groeien maar niet goed weten waar naartoe. Moet het ergens over gaan, of toch liever een gezelligheidsclub? Kan dat nog, vandaag, een mannenclub zijn? En hoe geheim is geheim? Kan het sowieso iemand wat schelen?

Het zal gebeuren met de NVA. De campagne heeft het dubbele minderheidsgevoel handig uitgespeeld. ‘Iedereen is tegen ons’. Het geeft het eigen grote gelijk een verbetenheid die verenigt. Dat de werkelijkheid een beetje moet verbogen worden om te passen in dat stamien, dat is dan maar zo. Benieuwd hoe dat straks gaat, met de NVA overal aan de macht, en machthebbers die een eigen mening over alles hebben. Elke meerderheid draagt zijn eigen minderheden mee.

Ergens bij horen doen we uiteindelijk allemaal graag. Vrijmetselaars en NVA stemmers zeker, maar ook Erik Saelens en blogschrijvers vormen geen uitzondering. Nestwarmte. Het hoogste, en meest onbereikbare goed.

Het is tijd om op te staan uit mijn zetel en mij op straat te begeven. De volgende koffie zal door een barista worden bereid.

Advertenties

7 gedachtes over “Nestwarmte

  1. Nestwarmte of groepsdwang.
    Teveel ben en blijf ik een eenling om mij bij welke groep dan ook aan te sluiten.
    Toch lees en hoor ik graag ervaringen en belevenissen van anderen.
    Het vormt mij tot wat ik ben, ook al vervolg ik mijn eigen weg.
    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s