Helden


De kans dat u hem kent is klein – tenzij u een ingewijde bent van het Belgische basketball. Maar op mij heeft hij een grote indruk gemaakt. Stéphane Moris. Twee meter en acht centimeter groot, een beer van een vent, met tatoeages en een ingewikkeld kapsel. Hij speelt bij de Leuven Bears, waar hij vaak het verschil maakt.

philippe morris during the game
Stéphane ‘Hercules’ Moris

‘Kijk, net Hercules,’ zei mijn vrouw tegen me. ‘Zo moet die er destijds uit hebben gezien.’ En inderdaad, hij houdt de armen vaak beweeglijk boven het hoofd, de bal geklemd alsof hij een moordend zwaard in de handen heeft, en danst beweeglijk  om zijn tegenstrevers heen, als speelde hij de hoofdrol in een gevechtsscène in een Italiaanse zwaard en sandalen film uit de jaren ’60.

En hij scoort, hij weet hoe basket te spelen. Driepunters en dunks, passes en sprintjes, hij doet het allemaal. Op het niveau van de Basket Ethias League is Stéphane Moris een échte held. Na de wedstrijd blijkt het ook een beminnelijk man te zijn – al blijft hij twee meter en acht centimeter groot, wat een face to face conversatie er niet makkelijker op maakt.

In het echte leven, zoals beschreven door de Griekse tragedieschrijver Euripides ergens in de vijfde eeuw voor Christus, vergaat het Hercules minder goed. Druk doende om het monster Cerberus uit de onderwereld terug te halen, hoort hij dat zijn vrouw en kinderen gegijzeld worden door koning Lycus. Dat kan niet anders dan slecht aflopen, ze hebben hun doodskleed al aan. Gelukkig is hij net op tijd thuis om Lycus van kant te maken en het gevaar af te wenden.

Triomf.

Ongeveer dezelfde triomf tref je ook aan op kraambezoek bij een eerstgeborene. Ja, er zijn wat ongemakjes, zoals een gebroken slaap en een vraag voor zorgen die niet afgestemd is op de agenda van de kersverse ouders. Dat zie je aan ze, net als het besef van de allergrootste verantwoordelijkheid die ze op zich hebben genomen. Een kind. Nu nog een hulpeloze baby, maar tegelijk toch al de keizer van de wereld, zonder voorgaande in de wereldgeschiedenis. Elk kind.

En soms gaat het fout. Bloeddronken als Hercules is, vervalt hij in een vlaag van blinde woede waarin hij vrouw en kinderen voor iemand anders aanziet, anderen die dringend uit de weg moeten worden geruimd, en hij slacht hen op brutale wijze af. De volgende ochtend, weer nuchter, ziet hij wat hij heeft aangericht. Jammerend verklaart hij maar één uitweg te zien: zelfmoord. De Atheense koning Theseus, ooit ook nog door hem gered, praat hem dat echter uit het hoofd. Ook de goden doen domme dingen, zegt hij, en ze blijven toch goden. Je bent als held alleen maar in staat tot grootse dingen, als je aanvaardt dat je ook in staat bent tot het allerslechtste. That’s life.

Na die grandioze toespraak aanvaardt Hercules zijn lot:  leven met het besef dat ook hij, als de grootste held, verre van onfeilbaar is, en hij sloft met Theseus mee naar Athene.

Kijk, dat maakt hem pas echt tot een held. Twee meter acht en met een vlijmscherp zwaard in het rond staan zwaaien is best wat, het levert massa’s ‘ooh’s ‘ en ‘aah’s’  op van het grote publiek, en smachtende blikken van vrouwen, maar als de lichten zijn gedoofd, en je alleen in je kleedkamer zit, dan maken die twee meter en acht centimeter je nietigheid geen millimeter groter. Het zijn sterke schouders die dat kunnen dragen.

Je hoopt maar dat de ouders dat subtiele spel van zorg en vrijheid, van leiden en begeleiden en loslaten, goed zullen spelen. Ze zien er dan misschien wel wat onzeker uit, zoals alle ouders van een eerstgeborene, maar ook vastberaden en vol vertrouwen het te doen zoals het hoort – met liefde als belangrijkste leidraad.  Al wordt het kwaad wat we kinderen aan doen, soms net zoals bij Hercules en zijn zwaard, net door die allesomvattende liefde ingegeven. Fout kan het altijd fout lopen.

Kijkend naar de oude2014-03-29 10.53.08rs lijkt het niet realistisch om te verwachten dat de baby ooit een held van het basketball zal worden. Toch niet als big man, zoals Stéphane Moris. Maar misschien dribbelt hij straks wel iedereen naar huis, driepunters scorend van het middelpunt.

In afwachting slaapt hij met een fijne glimlach om de mond, beschermd door een getemde Ceberus, knuffel Dee Dee Dragon.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s